พังเพรียว

กลับมาเข้มแข็งกว่าเดิม ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ

กลับมา        กล้าแกร่ง             แรงมี

พังเพรียว        คนนี้                   มาแล้ว

หายไป           ใครใคร               ใจแป้ว

ที่แล้ว            แล้วไป                ช่างมัน

เข้มแข็ง       บึกบึน                 ห้าวหาญ

เบิกบาน         สำราญ                อีกหน

นับจากนี้         พังเพรียว            จะอดทน

ไม่บ่น             ไม่ท้อ                  อีกต่อไป

กว่าเดิม         คือ                     LEVEL UP

เร่งปรับ           เปลี่ยนแปลง        เต็มที่

OFF MODE     เศร้าโศก              เสียที

แต่นี้               ต่อไป                  ไม่ทำ

ขอบคุณ      เพื่อนๆ                 พี่น้อง

เพรียวต้อง       ขอโทษ               ด้วยซ้ำ

สัญญา             ต่อไป                 ไม่ทำ

จดจำ              ไว้เป็น                  บทเรียน

สำหรับ          กำลังใจ               ที่ได้

จะเก็บ             เอาไว้                  ที่นี่

ในหัวใจ           ของเพรียว            อย่างดี

ขอบคุณ          กับสิ่งดีๆ               ที่ให้กัน

มิตรภาพ     ไร้พรมแดน            เิกิดไม่ได้

หากมิใช่          จากหัวใจ             เพื่อนน้องพี่

มิตรภาพ           ที่ได้รับ               ประทับชีวี

จะไม่หนี           จะไม่หาย            ตลอดกาล

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่มอบให้

เพรียวจะไม่มีวันลืม

และจะจดจำไว้ในใจตลอดไป

ถึงแม้เราจะไม่เคยพบหน้ากัน

แต่กำลังใจที่ได้รับใน 2 วันนี้

มีมากกว่าที่เพรียวได้รับ

จากคนรู้จัก(ยกเว้นคุณสามี)มาทั้งชีวิตซะอีก

และขอบคุณเพื่อนบิน คุณบินสูง

แห่งบ้าน  http://flyhigh.exteen.com

ที่แต่งกลอนปลอบใจเพราะๆให้ดังนี้

หมดสิ้น    ไปไย    ทุกอย่าง

หนทาง     ยังมี     ให้เห็น

เพียงเธอ    สงบ    เยือกเย็น

ดังเช่น   ขุนเขา   ท้าทาย

เรียวแรง     หมดไป     วันนี้

พักหน่อย      ก็ดี      เหนื่อยหาย

ยังมี    มิตรแท้    มากมาย

ข้างกาย    มองไป    ก็เจอ

จิตใจ    หากอ่อน    โรยแรง

เข้มแข็ง   ใหม่ได้    เสมอ

พรุ่งนี้    ยังมี    สำหรับเธอ

พ้นผ่าน    พบเจอ    หนทาง

อ่อนล้า    ก็เพียง    ช่วงหนึ่ง

เพียงเพื่อ    รู้ซึ้ง    อ้างว้าง

พรุ่งนี้    หมอกควัน    คงจาง

ก้าวย่าง   ด้วยแรง   ใจดี

ไม่มี   ใครทุกข์   ตลอดไป

น้ำตา   เสียไป   วันนี้

ลองมอง   ค้นหา   สิ่งดี

ชีวี      ยังมี      อย่ากลัว 

แม้แรง    หมดไป    อย่าหวั่น

คืนวัน    อาจมืด    สลัว

ใช่เธอ    มีเพียง    แค่ตัว

มืดมัว    ก็เพียง    ชั่วคราว 

จะโกรธ    เกลียดกลัว    ก็ชั่วครั้ง

พลาดพลั้ง    หกล้ม    เหน็บหนาว

เดือนดับ    ใช่ไร้    แสงดาว

ลองก้าว    ออกไป    ค้นเจอ

.........................

และขอบคุณแก๊งค์ป้าๆที่คอยให้กำลังใจ

ขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคน 

ขอบคุณจริงๆ