พังเพรียว

                คุณนาย เป็นน้องสาวของเพรียว แม่ชอบเล่าว่าก่อนที่คุณนายจะเกิด

เป็นช่วงวิกฤติเศรษฐกิจของครอบครัวเรา เนื่องจากธุรกิจที่ทำอยู่ ล้มละลายเป็นหนี้ก้อนโต

ช่วงที่แม่ท้องคุณนายอยู่นั้น มีเจ้าหนี้มาทวงเงินที่บ้านอยู่บ่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง

แม่ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว ว่า อยู่บ้านไปก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่เจ้าหนี้มาทวง ฉะนั้น

"ชั้นหนีไปคลอดลูกดีกว่า" (คุณนายเลยมีชื่อจีนว่า "หนีหนี้") คุณนายคลอดโดยการผ่า

                หลังจากคลอดแล้ว แผลที่ผ่าไว้มีอาการติดเชื้อเป็นหนอง ทำให้แม่ไม่สามารถ

เลี้ยงดูคุณนายได้ จึงได้นำคุณนายไปให้คนอื่นเลี้ยงโดยจ้างเป็นรายเดือน (บ้านเพรียว

อยู่ต้นซอย บ้านคนเลี้ยงคุณนายอยู่ท้ายซอยถัดไป)

                ตั้งแต่คุณนายเกิดมา เพรียวได้เจอน้องไม่กี่ครั้งทั้งที่ไม่ได้อยู่ไกลกันมาก

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ได้เจอกัน จนถึงวัยที่คุณนายต้องเข้าโรงเรียน ประมาณ 3 ขวบ

Ebo กับ แม่ จึงตัดสินใจเอาคุณนายกลับมาเลี้ยงเองที่บ้าน จำได้ว่า คุณนายร้องไห้ท่าเดียว

ไม่ยอมอยู่ที่บ้านเพราะไม่คุ้นเคยกับใครเลย หลังจากนั้นไม่นาน คุณนายก็ปรับตัวได้

                 มีอยู่วันนึง คุณนายปวดอึนั่งกระโถน(ยังเด็กอยู่) สักพักคุณนายร้องโวยวายลั่นว่า

"นู นู (งู งู)" Ebo ได้ยินเข้า ไปดู จึงได้รู้ว่า "นู นู" ของเธอคือ พยาธิ ตัวเบ้อเริ่ม

                 ตอนที่แม่ท้องคุณนาย Ebo มักคิดว่า เป็นเพราะคุณนายเกิด เลยทำให้กิจการที่บ้าน

ล้มละลาย โดยไม่ได้มองถึงสาเหตุที่แท้จริงว่าเกิดจากอะไร ได้แต่โทษว่าเป็นความผิดของลูก

ที่กำลังจะเกิด (คิดแบบนี้ไม่ดีเลย พ่อ แม่ ทั้งหลายดูตัวอย่างไว้ แล้วอย่าทำนะจ๊ะ) Ebo เกิดอคติ

กับคุณนายถึงขนาดมีอยู่ครั้งหนึ่ง Ebo เรียกชื่อคุณนาย

Ebo       : คุณนายเอ๊ย(นามสมมุติ)

คุณนาย  :ห๊าาา

Ebo       : คุณนายเอ๊ย

คุณนาย  :ห๊าาา

Ebo       : คุณนายเอ๊ย 

คุณนาย  :ห๊าาา

               คุณนายได้แต่ ห๊าา ห๊าา ห๊าา จน Ebo โมโห คิดว่าคุณนายแกล้งไม่ได้ยิน

จึงคว้าแขนคุณนายกระชากอย่างแรง จนกระดูกเคลื่อน หลังจากหาหมอกลับมาพร้อมผ้าคล้องแขนคุณนาย

Ebo ถึงได้รู้ความจริงว่า ที่คุณนายไม่ได้ยินเพราะที่หูของคุณนาย มีขี้หูอยู่เต็มทั้ง 2 รูหู เนื่องจากคนที่

เลี้ยงคุณนายมา ไม่ได้ดูแลสุขอนามัยให้เธอเลย Ebo จึงรู้สึกผิดและเลิกมีอคติกับคุณนายตั้งแต่นั้นมา

               ด้วยความที่ไม่ได้อยู่กับครอบครัวมาตั้งแต่เกิด ทำให้คุณนายมีนิสัย ขี้วีนนนน อย่างรุนแรง

ยกตัวอย่างเช่น

- มีอยู่ครั้งหนึ่ง เธอจะกินไข่เจียว แต่คนทำมาให้ไม่ถูกใจเธอ ผลปรากฎว่า ทั้งจาน ทั้งไข่ บินได้

               คุณนายมีนิสัยรักสะอาด บ้านสมัยก่อนยังไม่มีชักโครก ยังไม่มีสายยางฉีดทำความสะอาด

ต้องตักน้ำแล้วใช้มือตัวเองล้างเท่านั้น ตอนเล็กๆยังนั่งห้องน้ำไม่เป็น ต้องนั่งกระโถน Ebo หรือแม่

ก็ล้างก้นให้ พอโตมาต้องเข้าห้องน้ำเอง คุณนายไม่ยอมมือเลอะเป็นอันขาด ดังนั้นเธอจึงเป็นผู้มีสิทธิ

พิเศษแต่เพียงผู้เดียวในบ้านที่ได้ใช้ "ทิชชู่" เหตุการณ์วันนั้น เพรียวยังจำได้ดี และเอามาเล่า

ให้ลูกๆฟังอยู่บ่อยๆ แล้วถ้าลูกๆของคุณนายโตพอที่จะเข้าใจ เพรียวก็จะเล่าให้พวกเค้าฟังเช่นกัน

              เรื่องมีอยู่ว่า วันนั้น คุณนายปวดอึ เข้าห้องน้ำแล้วทิชชู่...หมด

คุณนาย  : พี่เพรียววววว

เพรียว    : ทามมายยยย

คุณนาย  : ไปซื้อทิชชู่ให้ที มันหมด

เพรียว    : เออ รอแป๊บนึง เดี๋ยวไปซื้อให้ 

                พอได้ทิชชู่กลับมา

เพรียว    : เปิดประตู ทิชชู่มาแล้ว

คุณนาย  : ทำไมไปนาน รอซะเมื่อยไปหมดแล้ว (สีหน้าและแววตา แบบว่า มึงไปผลิตทิชชู่มาหรือไง

               โคตรนานเลย) หลังจากเสร็จธุระแล้วคุณนายไล่ทุบเพรียวอีกหลายพลั่ก โทษฐานทำให้

รอนานในสภาพไม่เรียบร้อย

                กิจกรรมที่คุณนายโปรดมากคือเล่นเป็นคุณครู กับนักเรียนในจินตนาการ (บางครั้งเพรียว

กับ Ebo ก็ถูกเกณฑ์ให้เป็นนักเรียนด้วย มีการทำโทษด้วยการตีแบบไม่ใช้ตัวแสดงแทนด้วยนะ) 

กับร้องเพลงและเต้นประกอบ มีการอัดเสียงลงเทปเอง แต่ที่โปรดมากที่สุดคือ แต่งเพลงเอง ร้องเอง

นิสัยนี้ติดมาถึง MIXER ลูกชายคนโตของคุณนายด้วย ที่สำคัญ เป็นเพลงรักล้วนๆ             

                   ลูกๆของเพรีียวชอบถามว่า "ทำไมมี๊ต้องยอมแม่ทุกเรื่องเลย"เพรียวตอบลูกไปว่า

เพราะแม่ (หมายถึงคุณนาย)ไม่ได้อยู่กับตาและยายมาตั้งแต่เกิด มี๊เลยอยากชดเชยความอบอุ่น

ที่แม่เค้าควรจะได้ ให้แม่เค้าตลอดไป มี๊มีน้องคือแม่คนเดียว เรามีกันแค่สองคนพี่น้อง อะไร

ที่มี๊ทำให้แม่ได้ มี๊ก็จะทำ

                 เพรียวบอกกับลูกๆเสมอว่า คุณนายก็เปรียบเหมือนแม่ของพวกเค้าอีกคนรองจากเพรียว 

เพราะคุณนายก็ดูแลพวกลูกๆมาตั้งแต่ยังเล็กๆเหมือนกัน ถ้าทำอะไรให้ได้ หรือบางครั้งมีปากเสียง

หรือทะเลาะกับคุณนาย ก็ให้ยอมๆไปซะ ที่คุณนายเค้าเป็นอย่างนี้เพราะเพรียวมีส่วนทำให้เค้าเป็น

เพรียวต้องเลี้ยงน้องเองตั้งแต่น้องมาอยู่ด้วย เพราะ Ebo และแม่ไม่มีเวลา ส่วนใหญ่เราอยู่กันแค่ 2 คน

พี่น้อง บางทีนึกสนุกก็มีแกล้งน้องบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะยอมน้องตลอด จนติดเป็นนิสัย ไม่ยอมลงให้ใคร

ยืนยันคำเดียว "ชั้นไม่ผิด" แต่เดี๋ยวนี้เธอมีลูกเป็นของตัวเองแล้ว อาการขี้วีนของเธอดีขึ้น...มาก

                 ทุกคนในบ้านเป็นอันรู้กัน ว่าเพรียวลงให้กับคุณนาย คนเดียว เท่านั้น ขนาด Ebo กับแม่

บางครั้งเพรียวยังไม่ยอมเลย แต่ถ้าเป็นคุณนาย ยอมแล้วจ้า (ถ้าเพรียวมีอาการจะปฎิเสธคุณนายเมื่อใด

ประโยคเด็ดของคุณนายที่ทำให้ต้องยอมคือ "จะทำให้มั๊ย")

                 รักนะจ๊ะคุณนายจ๋า

ปล.ทุกวันนี้เวลาปวดท้อง ถ้าไม่ใช่ห้องน้ำที่บ้าน คุณนายจะไม่เข้าเป็นอันขาด ยอมอั้นจนหายปวด

แถมเวลาเธอเข้าห้องน้ำห้ามใครทำเสียงดังเป็นอันขาด ไม่งั้น...โดน