พังเพรียว

          วีระกรรมของ Ebo ยังไม่จบแค่นั้น

          มีอยู่ครั้งหนึ่ง Ebo มีนัดกับหมอตามปกติ แต่ครั้งนี้เธอบอกว่ามีติ่งเนื้อที่ไหล่ กับมีฝี(ซีสต์)ที่หลัง

Ebo:      เดี๋ยวพ่อว่าจะให้หมอสมชาย ดูให้หน่อยว่ะ เวลานอนแล้วมันเจ็บ

ลูกสาว :  งั้นเดี๋ยวตอนเจาะเลือด พ่อบอกพยาบาลละกัน ว่าหาหมอการุณ เสร็จแล้วจะหาหมอสมชาย

           หายไปพักใหญ่กับการเจาะเลือด ก็มานั่งรอผลเลือด พยาบาลเดินมาถาม

พยาบาล : คุณลุง เมื่อกี้ คุณลุงเรียกหมอสมชายว่าอะไรนะคะ หนูจำไม่ได้แล้ว

Ebo:         อ๋อ ไอ้โซ้ยตี๋

พยาบาล : แปลว่าอะไรคะ

Ebo:        แปลว่าน้องเล็ก มันเหมือนน้องชาย

          หลังจากนั้นก็ได้พบกับหมอสมชายก่อน เนื่องจากรอผลเลือดใช้เวลานาน และเธอไม่ชอบนั่งรออะไร นานๆ

หมอ สมชาย : เป็นไงบ้างครับลุงวันนี้

Ebo:              หมอ ดูที่หลังกับไหล่ผมทีสิ เวลานอนแล้วเผลอไปทับมัน เจ็บชิบหายเลยว่ะ (เธอพูดอย่างนี้กับหมอจริงๆค่ะ)

หมอ สมชาย : เหรอ ไหนดูหน่อยซิ นี่มันซีสต์นี่ กับติ่งอันนี้ถ้าเจ็บก็เอาออกพร้อมกันเลยนะ หมอจะได้ส่งชิ้นเนื้อไปตรวจด้วย

Ebo:              แล้วจะทำเมื่อไหร่ ทำได้เลยป่าว รอผลเลือดอีกนาน (ถามโดยไม่สน ว่าหมอจะมีคนไข้อื่นให้ตรวจอีกหรือไม่)

หมอ สมชาย : ทำเลยก็ได้ เดี๋ยวไปรอที่ห้องฉุกเฉินนะเดี๋ยวผมตามไป (นี่ก็อีกคน ตามใจกันเข้าไป)

          หลังจากผ่าเอาซีสต์และติ่งเนื้อออกแล้ว ก็กลับไปรอฟังผลเลือด

 พยาบาล :     คุณลุง อาโซ้ยตี๋ ทำให้เสร็จแล้วใช่มั๊ยคะ

Ebo:              ครับ

 พยาบาล :    งั้นคุณลุง นั่งรอแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวก็ได้หา อาตั่วเฮีย (หมอการุณ) แล้ว

ลูกสาว :        งานนี้พ่อดังแน่ พยาบาลไม่เรียกชื่อหมอสมชายกับหมอการุณแล้ว เรียก อาโซ้ยตี๋กับตั่วเฮีย แทน

                  แถม

                    หลังจากนั้นอีก 5 วัน เธอต้องไปล้างแผล (ที่จริงต้องไปทุกวัน แต่เธอไม่ชอบออกนอกบ้านจึงให้ลูกสาวซื้ออุปกรณ์ล้างแผลมาให้ภรรยาล้างให้ที่บ้าน)เธอเล่าให้ฟังหลังจากทำแผลเสร็จแล้วว่า

หมอ สมชาย :  ทำไมไม่มาล้างแผล

Ebo:               ให้พยาบาลที่บ้านล้างให้

หมอ สมชาย :  งั้นเดี๋ยววันตัดไหม ลุงไม่ต้องมาก็ได้ ให้พยาบาลที่บ้านตัดไหมให้ 

Ebo:              โอ้ย ไม่เอา เดี๋ยวมันเอามีดปังตอตัดให้ผมกลัว

                      หลังจากทำแผลเสร็จ

Ebo:              ไป กลับบ้านได้

ลูกสาว :          ไม่ต้องจ่ายตังค์ค่าทำแผลก่อนเหรอ

Ebo:              ไม่ต้อง หมอมันบอกว่ากลับได้

ลูกสาว :          เดี๋ยวไม่ใช่ออกไปแล้วเค้าวิ่งตามมาทวงเงินนะ

Ebo:              เออน่า กลับบ้านเถอะ หิวข้าวแล้ว

                     พอส่งเธอกลับบ้าน ลูกสาวก็ไปทำงานตามปกติ ถึงที่ทำงานได้ไม่นาน Ebo โทรมา

 Ebo:            เฮ้ย โรงพยาบาลมันโทรมาที่บ้านว่ะ บอกว่ายังไม่ได้จ่ายตังค์ค่าทำแผล